Zakon Braci Mniejszych (łac. Ordo Fratrum Minorum) to zakon połączony w całość w 1897, pot. franciszkanie. W Polsce ze względów historycznych pot. obserwanci (reformaci, bernardyni, alkantarzyści).
http://pl.wikipedia.org/wiki/Zakon_Braci_Mniejszych
W wyniku reformy mającej swe początki w XIV w., a uwieńczonej bullą papieża Leona X "Ite et vos ad vineam meam" (1517 r.) Zakon Braci Mniejszych podzielił się na dwie, a potem na trzy części: Braci Mniejszych (OFM), Braci Mniejszych Konwentualnych (OFMConv) i Braci Mniejszych Kapucynów (OFMCap). Bulla rozdzielająca nie położyła kresu dalszym podziałom. Zakon Braci Mniejszych powstał z dwóch grup będących ośrodkami reformy: cis-montanów i ultra-montanów. W XVI w. doszli do nich: reformaci, rekolekci i alkantarzyści. Wszystkie 5 grup posiadały swoją autonomię, uznając jednocześnie władzę jednego Ministra Generalnego.
Na ziemiach polskich obecni byli tylko cis-montanie, zwani bernardynami, oraz reformaci. Wyjątkiem jest klasztor w Prudniku Śląskim, będący pozostałością po alkantarzystach, czyli franciszkanach bosych.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Bernardyni
The translation workplace 
