 Member since Sep '09
Working languages: Spanish to Dutch
Portuguese to Dutch
English to Dutch
|   Pieter Merkx, M.A., B.Tr.
Bridging people. Enabling business.
Utrecht, Utrecht, Netherlands Local time: 15:20 CET (GMT+1)
Native in: Dutch  | | |
Bridging people. Enabling business. | Freelancer,  Verified member | | Translation, Editing/proofreading, Website localization, Software localization | | Specializes in: | | Engineering (general) | Advertising / Public Relations | | Petroleum Eng/Sci | Marketing / Market Research | | Law (general) | Business/Commerce (general) | | Automotive / Cars & Trucks | Finance (general) | | Agriculture | Mechanics / Mech Engineering |
| | EUR | | PRO-level points: 12, Questions answered: 6 | Sample translations submitted: 1 Spanish to Dutch: Real Madrid - Barcelona 2-6 (El País)
General field: Other
Detailed field: Sports / Fitness / Recreation | Source text - Spanish
JOSÉ SÁMANO - Madrid - 02/05/2009
Un brindis al fútbol .
El del Barça, claro, que desplegó en Chamartín, imponente museo futbolístico donde tantos tiritan, todos sus violines. El fútbol convertido en puro arte, inolvidable, pura orfebrería. No sólo fue la certificación del angelical método azulgrana. Del Barça, que se obliga a sí mismo en el juego y en el resultado, no se esperaba un simple triunfo, sino que sellara su estilo ante un duelo de máxima exigencia. Y la respuesta barcelonista fue intachable. No se confundió con el imprevisto gol inicial de Higuaín, reaccionó con su guión de todo el curso, ese aire poético que le distingue, y no sólo retorció el marcador, sino que subrayó la evangelización que merece Casillas y rebajó de tal forma al Madrid que el impetuoso aspirante quedó reducido a un rutinario telonero.
Frente al fútbol de sacamuelas y de tono épico de los madridistas, el Barça resultó sinfónico. Se puso de etiqueta, bailó en Chamartín y laminó el safari madridista de los últimos 17 partidos. Uno y otro expusieron su versión más real. El equipo de Guardiola, el más operístico de la temporada, debía mostrar su carácter competitivo ante una situación casi extrema. Del Madrid, que a toque de tambor ha mantenido la Liga en vilo con un espíritu conmovedor, se esperaba un arrebato definitivo. No hubo debate: el Barça fue mejor en todo, en lo fino, en lo grueso. El Madrid no tuvo respuesta, no le llegó el sudor que le había hecho soñar con el título. El Barça le resultó de otro planeta; le condujo a lo que nunca se presumía del Madrid: la rendición. El grupo barcelonista le dio argumentos para ello.
Si hubo más emoción de la cuenta fue por la divinidad de Casillas, junto a Raúl y el ausente Guti la única coartada étnica del madridismo. Enfrente, Xavi, padre junto a Guardiola de la admirable y productiva ingeniería genética azulgrana, manejó el encuentro con su toque homérico. A cada azote del Madrid, que hizo pagar las únicas debilidades barcelonistas -la poca chicha de Abidal y el peaje de Puyol, demasiado disperso en el eje defensivo-, respondió Xavi, jugador con más jerarquía que focos. Xavi, en plenitud, es un homenaje al fútbol. A todos los sistemas: el que premia al alquimista que advierte el pase que nadie ve o el pícaro que con cuerpo de ratón es capaz, por su apego a la pelota, de rescatarla ante espartanos como Lass. Como intérprete activó a Puyol en el 1-2; como amante del balón, citó a Messi con Casillas en el 1-3 tras birlarle el sustento al segundo Diarrà; animó a Henry en el 2-4, e hizo otro guiño a Messi en el 2-5. Desde Cruyff en 1974 -guionista de otra inolvidable noche del Barça en el Bernabéu con aquel 0-5- no ha habido un solista azulgrana semejante en el Bernabéu. Al Barça le bastó con Xavi y un novel camino de la posteridad: Piqué, la mejor noticia para el fútbol español en lo que va de temporada. Sobrio, concentrado, adulto, con recursos para el quite y la salida, y hasta con gol. Con Xavi al compás y la extraordinaria solemnidad de Piqué, Messi puso la puntilla a ese Madrid babélico tuneado por Juande en los últimos meses. Salvo frente al Liverpool y el Barça, la clase alta del fútbol europeo. El conjunto azulgrana es de otro planeta. Por mucho que se rebobine no hay rastro de un equipo que haya jugado tantos buenos partidos en una misma temporada, y sin descartar ningún reto. Filias y fobias aparte, este Barça es un lujo para el fútbol. Miren si no: con 2-5, cualquiera estaría de rondito a la espera del telón. Este Barça, no. Con 2-5, Piqué llegó al gol en el 2-6. El cuadro azulgrana ni siquiera precisó de la mejor versión de Eto'o o Iniesta. El primero, alejado a una orilla para que Messi retratara a los centrales blancos, hizo de extremo postizo. Lo mismo dio. El Madrid no pudo ser ni un picanarices. Fue un títere a los pies de un equipo de trazo celestial. No hubo madridista que ganara su duelo: sin pistas de Raúl, Ramos se quedó en tanga ante Henry, Gago y Lass debieron sacar a hombros a Xavi; Marcelo fue el Marcelo que llegó... Así, uno tras otro. Jamás en la historia hubo recital azulgrana similar en el Bernabéu; ni en el Camp Nou.
Habrá un antes y un después de semejante gala. Habrá un antes y un después de Pep Guardiola, guardián de un santoral que recibió de Johan Cruyff y al que aquel chiquillo de Santpedor hoy ha engrandecido. Pep, muy por encima de ese estreñimiento dialéctico que a veces prevalece en el fútbol, ha desmentido a esos paniaguados que le esperaban con el garrote, incapaces de perdonar su verbo ponderado, su mesura y discreción. Hasta el punto de liderar la segunda mayor goleada encajada por el Madrid en su feudo: la primera correspondió al Athletic, protagonista de un 0-6 en 1931.
Con Pep al frente, el Barça despejó cualquier discusión, ya sea de números o letras. Los puntos y los goles distinguen a este Barça; los adjetivos, pese a los reticentes habituales, inundan sus crónicas. Llegado el día clave, el Madrid, sometido de principio a fin, cayó en la orilla. Su esmero merece un titular. Lo del Barça en Chamartín, lo del Barça en toda la temporada, quedará como un incunable en la bibliografía del fútbol español. Y del transfronterizo, donde España, con el modelo azulgrana, también marca tendencias. En definitiva, el Barça hizo doblete: ganó y deleitó, porque de él se esperan ambas cosas. Tan imponente es su obra que no caben éxitos mundanos. Otro mérito de Guardiola, capaz de pilotar a un grupo hacia la trinidad final. Sólo la fabulación ya merece una elegía. El Barça, el fútbol, el lirismo puro.
| Translation - Dutch
JOSÉ SÁMANO - Madrid - 02/05/2009
Een toast op het voetbal.
Van Barça natuurlijk, dat in Chamartín, het indrukwekkende voetbalmuseum waar zovelen huiveren, alle registers opentrok. Voetbal verheven tot pure kunst, onvergetelijk, zuivere edelsmederij. Het was niet de enige verklaring voor de hemelse methode van de azulgranas. Van Barça, dat zich zowel aan resultaat als aan het spel verplicht, verwachtte men niet alleen een eenvoudige overwinning, maar een bezegeling van haar speelstijl in een zeer veeleisend duel. En het antwoord van Barcelona was vlekkeloos. Het team raakte niet in de war na de onverwachte openingsgoal van Higuaín, reageerde volgens de welhaast poëtische, kenmerkende speelstijl gedurende de hele wedstrijd en draaide niet alleen het scorebord om, maar onderstreepte ook de lessen die Casillas nodig had en vernederde Madrid zodanig dat de onstuimige titelaspirant gereduceerd werd tot een fantasieloze figurant.
Tegenover het oervervelende voetbal van de Madrilenen bleek Barça als een goed samenhangend geheel te spelen. Het team deed wat het moest doen, danste in Chamartín over het veld en plette de Madrileense bluf van de laatste 17 wedstrijden. Allebei toonden zij hun ware gezicht. Het team van Guardiola, het meest samenhangende en lichtvoetige van het seizoen, moest zijn strijdbare karakter laten zien in een bijna extreme situatie. Van Madrid, dat onder tromgeroffel de Liga in spanning hield met een ontroerende bezieling, verwachtte men een definitieve bevlieging. Tot een tweestrijd kwam het echter niet: Barça was in alles beter, in het fijnzinnige en in het grovere werk. Madrid had er geen antwoord op, het kon niet de kracht opbrengen die hen van de titel had doen dromen. Barça bleek voor hen van een andere planeet te komen; het leidde tot de nooit verwachte overgave van Madrid. Het team van de barceloneses gaf hen daar alle redenen voor.
Als er al enige beroering merkbaar was, dan was het door het goddelijke keeperswerk van Casillas, samen met Raúl en de afwezige Guti de enige echte Madrilenen die het typische Madrileense spelsysteem trachtten hoog te houden. Daartegenover stond Xavi, samen met Guardiola de vader van de bewonderenswaardige en productieve, geoliede blauwrode voetbalmachine, die met zijn fluwelen balbehandeling de wedstrijd controleerde. Bij elke plaagstoot van Madrid, die de enige zwakheden van Barça blootlegde -het gebrek aan fysieke kracht van Abidal en de tol die Puyol moest betalen die teveel in de defensieve hoek werd gedrongen- antwoordde Xavi, een speler met meer gezag en meer vrijheden dan specifieke, vaste taken.
Xavi, in zijn beste doen, is een eerbetoon aan het voetbal. En in elke speelwijze: hij die het werk van de baltovenaar bekroont, die de pass geeft die niemand ziet aankomen, of het duveltje uit een doosje dat met een muizenlichaam in staat is, doordat de bal aan zijn voeten kleeft, de bal te ontfutselen aan vechtjassen als Lassana Diarra. Als verbindende schakel stelde hij Puyol in staat de 1-2 binnen te leggen; als liefhebber van de bal zette hij Messi vrij voor Casillas bij de 1-3 na hem de steun van de tweede Diarra ontfutseld te hebben; hij gaf ondersteuning aan Henry bij de 2-4 en met opnieuw een onverwachtse beweging maakte hij de weg vrij voor Messi voor de 2-5.
Sinds Cruijff in 1974 –regisseur van die andere onvergetelijke avond van Barça in het Bernabéu stadion (0-5)- is er geen vergelijkbare solist van Barça in het Bernabéu geweest. Barça had genoeg aan Xavi en aan een aankomend talent voor de toekomst: Piqué, het beste nieuws voor het Spaanse voetbal van dit seizoen tot nu toe. Sober, geconcentreerd, volwassen, in staat tot gaten dichtlopen en tot de uitval, en zelfs met een doelpunt. Met Xavi aan het roer en met de buitengewone soevereiniteit van Piqué, gaf Messi de doodsteek aan dit verwarde Madrid, dat door Juande omgeturnd was in de afgelopen maanden.
Behalve tegen Liverpool en Barça, de hoofdklasse van het Europese voetbal. Het roodblauwe team is van een andere planeet. Hoe ver men ook terugspoelt, er is geen spoor te bekennen van een team dat zo veel goede wedstrijden in één seizoen heeft gespeeld zonder enige dreiging uit de weg te gaan. Voorkeur of afkeer terzijde, dit Barça is een weelde voor het voetbal. Kijkt u zelf maar: bij een stand van 2-5 zou elk team rustig afwachtend de bal rondspelen. Zo niet Barça. Bij 2-5 kwam Piqué op naar het doel en scoorde 2-6. De roodblauwen konden zelfs volstaan zonder een Eto’o of Iniesta in hun beste vorm. De eerste, afgelegen spelend aan de flank zodat Messi zich in de kijker kon spelen tegen de centrale verdediging van Madrid, maakte een opzichtige schwalbe.
Het deed er niet toe. Madrid kon hier niets tegenover stellen. Het was een marionet voor de voeten van een team met hemelse trekjes. Niet één Madrileen won zijn duels: zonder aanwijzingen van Raúl, stond Ramos in zijn hemd tegen Henry, Gago en Lassana moesten hun meerdere erkennen in Xavi; Marcelo was de Marcelo die kwam… Enzovoorts. Nooit was er in de geschiedenis zo’n mooie uitvoering van Barça in Bernabéu, zelfs niet in het eigen Camp Nou.
Een soortgelijke galavoorstelling is een unieke gebeurtenis: je hebt een ervoor en een erna. Je hebt de periode vóór en de periode na Pep Guardiola, bewaker van een dream team dat hij van Johan Cruijff erfde, waaraan dat kleine kereltje uit Santpedor vandaag zijn eigen meerwaarde toevoegde.
Pep, ver verheven boven deze discussie van tegenpolen die soms de boventoon voert in het voetbal, heeft deze meelopers, die hem opwachtten om hem neer te kunnen sabelen en die niet in staat zijn om zijn weloverwogen woordkeus, beheersing en discretie te vergeven, weerlegd. Zelfs zodanig dat hij de leider is van de tweede grootste doelpuntenregen die Madrid op eigen veld moest incasseren: De eerste komt toe aan Athletic de Bilbao, dat met 0-6 won in 1931.
Met Pep aan het roer, doofde Barça elke discussie, of het nu om getallen of om letters ging. Het zijn de punten en de doelpunten die dit Barça onderscheiden; de superlatieven, ondanks de gebruikelijke sneren, overspoelen hun wedstrijdverslagen. Op de dag van de waarheid werd Madrid, van begin tot eind de mindere, aan de kant geschoven. Hun verzorgde spel verdient een titel. Het spel van Barça in Chamartín, ja, in het hele seizoen, zal in het geheugen gegrift blijven zoals een wiegendruk in de literatuurlijst van het Spaanse voetbal. En ook buiten de grenzen, waar Spanje, met het toonbeeld van Barcelona, trendsettend is. Kortom, Barça haalde de dubbel: de winst en de verrukking, want van Barça verwacht men beide zaken. De prestatie van Barça is zó indrukwekkend dat aardse successen niet toereikend zijn. Opnieuw een verdienste van Guardiola, die in staat is om deze groep naar de uiteindelijke treble te leiden. Alleen het fantaseren hierover verdient al een elegie.
Barça, het voetbal, de pure lyriek.
|
More Less | | Master's degree - Leiden University (Languages & Cultures of Latin America; Spanish & Portuguese) | | Years of translation experience: 6. Registered at ProZ.com: Jun 2008. Became a member: Sep 2009. | | N/A | Spanish to Dutch (Bureau for Sworn Interpreters and Translators, verified)
| | N/A | | Adobe Acrobat, Microsoft Excel, Microsoft Word, Powerpoint, Wordfast | | CV available upon request | SDL Trados for beginners  [download] | | Pieter Merkx, M.A., B.Tr. endorses ProZ.com's Professional Guidelines. | | About me | This user has earned KudoZ points by helping other translators with PRO-level terms. Click point total(s) to see term translations provided.
Total pts earned: 12
(All PRO level)
| | Language (PRO) | | English to Dutch | 12 | | Top general fields (PRO) | | Tech/Engineering | 4 | | Law/Patents | 4 | | Marketing | 4 | | Top specific fields (PRO) | | Advertising / Public Relations | 4 | | Law: Contract(s) | 4 | | Printing & Publishing | 4 |
See all points earned > |
|
|
Keywords: traductor, tradutor, translator, vertaler, español, português, english, dutch, nederlands, portugees, spaans, engels, legal, juridisch, import, export, tradução, traducción, vertaling, translation, holandés, holandês, marketing, advertising, publicidad, publicidade, advertência, human, resources, management, bestuur, lawyer, advocaat, abogado, advogado, L/C, Letter, Credit, Bill, Lading, cognossement, incoterms, expat, expats, expatriate
Profile last updated
Feb 10 |
The translation workplace 
Portfolio 