Working languages:
English to Greek
Greek to English
Greek (monolingual)

Ifiyenia Anastasiou
It' all Greek to you? Not anymore!

Athens, Attiki, Greece
Local time: 10:13 EEST (GMT+3)

Native in: Greek (Variant: Modern) Native in Greek
  • PayPal accepted
  • Send message through ProZ.com
Feedback from
clients and colleagues

on Willingness to Work Again info
No feedback collected
Account type Freelance translator and/or interpreter
Data security Created by Evelio Clavel-Rosales This person has a SecurePRO™ card. Because this person is not a ProZ.com Plus subscriber, to view his or her SecurePRO™ card you must be a ProZ.com Business member or Plus subscriber.
Affiliations This person is not affiliated with any business or Blue Board record at ProZ.com.
Services Translation, Editing/proofreading, MT post-editing, Copywriting
Expertise
Specializes in:
Poetry & Literature

Payment methods accepted PayPal
Portfolio Sample translations submitted: 3
English to Greek: The Witness, by Nora Roberts
General field: Art/Literary
Source text - English
AT THE TABLE, Ilya lifted his beer. “If these girls are twenty-one, I’m sixty.”
Alex only laughed, shrugged. “They’re close enough. And mine’s in heat, believe me.”
“She’s drunk, Alexi.”
“So what? I didn’t pour the drinks down her throat. I’m up for some fresh meat, and I’m fucking getting laid tonight. Don’t tell me you’re not planning to nail down the hot brunette, bro.”
“She’s sweet.” A smile tugged at Ilya’s mouth. “And just a little underripe. She’s not so drunk as yours. If she’s willing, I’ll take her to bed. I like her mind.”
Alex’s lips twisted. “Give me a fucking break.”
“No, I do. It adds something.” He glanced around. Too much the same, he thought of the women who passed by, too much predictable. “Refreshing—this is the word.”
“The blonde’s setting it up so we’ll go to my place. All of us. She said she won’t go unless her friend goes. You can have the spare room.”
“I prefer my own place.”
“Look, it’s both of them or neither. I didn’t put in over two hours getting her primed to have her walk her fine ass out of here because you can’t close the deal with the friend.”
Ilya’s eyes went hard over his beer. “I can close the deal, dvojurodny brat.”
“And which do you think will close it tight, cousin? The crap apartment you’re still living in, or my house on the lake?”
Ilya jerked a shoulder. “I prefer my simpler place, but all right. We’ll go to yours. No drugs, Alexi.”
“Oh, for Christ’s sake.”
“No drugs.” Ilya leaned forward, stabbed a finger on the table. “You keep it legal. We don’t know them, but mine, I think, would not approve. She says she wants to be FBI.”
“You’re shitting me.”
“No. No drugs, Alexi, or I don’t go—and you don’t get laid.”
“Fine. Here they come.”
“Stand up.” Ilya kicked Alex under the table. “Pretend you’re a gentleman.”
He rose, held out a hand to Liz.
“We’d love to get out of here,” Julie announced, wrapping herself around Alex. “We’d love to see your house.”
“Then that’s what we’ll do. Nothing beats a private party.”
“This is okay with you?” Ilya murmured as they started out.
“Yes. Julie really wants to, and we’re together, so—”
“No, I don’t ask what Julie wants. I ask if you want.”
She looked at him, felt a sigh and a tingle. It mattered to him, what she wanted. “Yes. I want to go with you.”
“This is good.” He took her hand, pressed it to his heart as they wove through the crowd. “I want to be with you. And you can tell me more about Liz. I want to know everything about you.”
“Julie said boys—men—only want to talk about themselves.”
He laughed, tucked his arm around her waist. “Then how do they learn about fascinating women?”
Translation - Greek
Στο τραπέζι, ο Ιλιά σήκωσε τη μπίρα του. «Αν αυτά τα κορίτσια είναι είκοσι ενός, εγώ είμαι εξήντα.»
Ο Άλεξ απλώς γέλασε, ανασηκώνοντας τους ώμους του. «Δεν απέχουν πολύ. Και η δική μου είναι ξαναμμένη, πίστεψέ με.»
«Είναι μεθυσμένη, Άλεξ.»
«Και λοιπόν; Δεν την πότισα με το ζόρι. Θέλω φρέσκο κρέας και απόψε θα πηδήξω ο κόσμος να χαλάσει. Μη μου πεις ότι δε σκοπεύεις να καρφώσεις την καυτή σκουρομάλλα, αδερφέ.»
«Είναι γλυκιά.» Ο Ιλιά χαμογέλασε. «Και λίγο ανώριμη. Δεν είναι τόσο μεθυσμένη όσο η δική σου. Αν θέλει, θα τη ρίξω στο κρεβάτι. Μου αρέσει το μυαλό της.»
Ο Άλεξ σούφρωσε τα χείλη του. «Κόψε την πλάκα.»
«Όχι, μου αρέσει. Προσθέτει κάτι.» Κοίταξε ολόγυρα. Μία από τα ίδια, σκέφτηκε για τις γυναίκες που περνούσαν, υπερβολικά προβλέψιμες. «Είναι αναζωογονητικό, αυτή είναι η κατάλληλη λέξη.»
«Η ξανθιά θα κανονίσει να πάμε στο σπίτι μου. Όλοι μας. Είπε ότι δε θα έρθει αν δεν έρθει η φίλη της. Μπορείτε να πάτε στην άλλη κρεβατοκάμαρα.»
«Προτιμώ το σπίτι μου.»
«Κοίτα, είναι ή οι δυο τους, ή τίποτα. Δε χαράμισα πάνω από δυο ώρες να την ψήσω, για να πάρει το ωραίο κωλαράκι της και να φύγει επειδή εσύ δε μπορείς να κλείσεις τη συμφωνία με τη φίλη της.»
Τα μάτια του Ιλιά σκλήρυναν πάνω από τη μπίρα του. «Μπορώ να κλείσω τη συμφωνία, dvojurodny brat (Ξάδερφε. ΣτΜ).»
«Και τι νομίζεις ότι θα την επισφραγίσει, ξάδερφε; Το άθλιο διαμέρισμα στο οποίο εξακολουθείς να ζεις, ή το σπίτι μου στη λίμνη;»
Ο Ιλιά ανασήκωσε τον ένα ώμο του. «Προτιμώ το πιο απλό διαμέρισμά μου, αλλά εντάξει. Θα πάμε στο σπίτι σου. Χωρίς ναρκωτικά, Αλέξι.»
«Οχ, για όνομα του Χριστού!»
«Χωρίς ναρκωτικά.» Ο Ιλιά έγειρε μπροστά και χτύπησε το δάχτυλό του πάνω στο τραπέζι. «Θα είσαι νόμιμος. Δεν τις ξέρουμε, αλλά νομίζω πως η δική μου δε θα το εγκρίνει. Λέει ότι θέλει να δουλέψει στο FBI.»
«Πλάκα μου κάνεις!»
«Όχι. Χωρίς ναρκωτικά, Αλέξι, διαφορετικά δε θα έρθω –και εσύ δε θα πηδήξεις.»
«Πολύ καλά. Έρχονται.»
«Σήκω πάνω.» Ο Ιλιά κλότσησε τον Άλεξ κάτω από το τραπέζι. «Προσποιήσου ότι είσαι τζέντλεμαν.»
Ο Ιλιά σηκώθηκε και άπλωσε το χέρι του στη Λιζ.
«Θα θέλαμε πολύ να φύγουμε από δω» ανάγγειλε η Τζούλι και κόλλησε πάνω στον Άλεξ. «Θα θέλαμε πολύ να δούμε το σπίτι σου.»
«Τότε αυτό θα κάνουμε. Τίποτα δε συγκρίνεται με ένα ιδιωτικό πάρτι.»
«Είσαι εντάξει μ’ αυτό;» ρώτησε ο Ιλιά καθώς ξεκίνησαν.
«Ναι. Η Τζούλι το θέλει πολύ και είμαστε μαζί, οπότε…»
«Όχι, δε σε ρωτάω τι θέλει η Τζούλι. Ρωτάω αν θέλεις εσύ.»
Η Ελίζαμπεθ τον κοίταξε, της ήρθε να αναστενάξει και ένιωσε ένα μυρμήγκιασμα. Τον ενδιέφερε τι ήθελε εκείνη. «Ναι. Θέλω να έρθω μαζί σου.»
«Καλό αυτό.» Την έπιασε από το χέρι και το πίεσε πάνω στην καρδιά του καθώς ελίσσονταν ανάμεσα στο πλήθος. «Και εγώ θέλω να είμαι μαζί σου. Και μπορείς να μου πεις περισσότερα για τη Λιζ. Θέλω να μάθω τα πάντα για σένα.»
«Η Τζούλι είπε ότι τα αγόρια –οι άντρες– θέλουν να μιλάνε μόνο για τον εαυτό τους.»
Εκείνος γέλασε και πέρασε το χέρι του γύρω από τη μέση της. «Και τότε πώς μαθαίνουν για τις συναρπαστικές γυναίκες;»
English to Greek: The Quantum Moment,Robert P. Crease, Alfred Scharff Goldhaber
General field: Science
Detailed field: Aerospace / Aviation / Space
Source text - English
A Pixelated World

In 1967, the critic and novelist John Updike wrote a brief reflec- tion on the photographs and amateur films taken in Dealey Plaza in Dallas, Texas, on November 22, 1963, in the few momen- tous seconds when President John F. Kennedy’s motorcade drove through and he was hit by an assassin’s bullets. The more closely and carefully the frames are examined, Updike noted, the less sense they made. Who was the “umbrella man,” with an open umbrella despite it being a sunny day? Or the “tan-coated man” who first runs away, then is seen in “a gray Rambler driven by a Negro”? What about the blurry figure in the window next to the one from which the shots were fired? Were these innocent bystanders or part of a conspiracy? Updike wrote:


We wonder whether a genuine mystery is being concealed here or whether any similar scrutiny of a minute section of time and space would yield similar strangenesses—gaps, inconsistencies, warps, and bubbles in the surface of circumstance. Perhaps, as with the elements of matter, investigation passes a threshold of common sense and enters a sub-atomic realm where laws are mocked, where persons have the life-span of beta particles and the transparency of neutrinos, and where a rough kind of aver- aging out must substitute for absolute truth.

Years later, many frames turned out to have rational explana- tions. The “umbrella man” was identified—to the satisfaction of all but diehard conspiracy theorists. He testified before a Congressional committee that he had been simply protesting the Kennedy family’s dealings with Hitler’s Germany in the Second World War, a black umbrella—British Prime Minister Neville Cham- berlain’s trademark accessory—being a symbol for Nazi appeasers. Far from heralding a breach in the rationality of the world, the umbrella man was just a heckler.
But Updike’s description rings true. He knew that when scien- tists look at the subatomic world frame by frame, so to speak, what they find is discontinuous and strange, its happenings random except when collectively considered. He also knew that ordinary human beings tend to find our lives following a similar crazy logic, even if metaphorically. Our world does not always feel smooth, continuous, and law-governed; close up, it often feels jittery, dis- continuous, and irrational. Today’s world does not have the gentle geometry of the Newtonian universe, but is more like the surface of a boiling pot of water. Calling that a quantum condition may be scientifically incorrect, but to Updike—and to numerous other writers and poets—it was metaphorically apt.
How did the gentle geometry of the Newtonian world, stable and compelling for over two centuries, come to be perforated by gaps, inconsistencies, warps, and bubbles?
Translation - Greek
Ένας Κόσμος από Πίξελ

Το 1967, ο κριτικός και μυθιστοριογράφος Τζον Απντάικ, έγραψε μια μελέτη πάνω στις φωτογραφίες και τα ερασιτεχνικά φιλμ που τραβήχτηκαν στο Ντιλέι Πλάζα του Ντά-λας, στο Τέξας, στις είκοσι δύο Νοεμβρίου του 1963, στη διάρκεια των σύντομων, κο-σμοϊστορικών στιγμών όπου καθώς περνούσε η αυτοκινητοπομπή του Προέδρου Τζον. Φ. Κένεντι, εκείνος χτυπήθηκε από τις σφαίρες ενός δολοφόνου. Όσο πιο προσεκτικά και από πιο κοντά εξέταζε κανείς τις φωτογραφίες, σημείωσε ο Απντάικ, τόσο πιο ακατανόη-τες γίνονταν. Ποιος ήταν ο «άντρας με την ομπρέλα», που κρατούσε ανοιχτή ομπρέλα πα-ρότι η μέρα ήταν ηλιόλουστη; Ή ο άντρας με το «καφετί παλτό» που αρχικά τρέχει μα-κριά, κι έπειτα εντοπίζεται σε μια «γκρίζα Ράμπλερ που οδηγεί ένας Νέγρος»; Και τι γί-νεται με τη θολή φιγούρα στο παράθυρο δίπλα σε εκείνο από όπου έπεσαν οι πυροβολι-σμοί; Ήταν άραγε αθώοι παριστάμενοι ή μέλη κάποιας συνομωσίας;

Ο Απντάικ έγραψε:
Αναρωτιόμαστε εάν εδώ αποκρύπτεται ένα πραγματικό μυστήριο ή αν οποιαδήποτε παρόμοια εξονυχιστική εξέταση ενός απειροελάχιστου τμήματος του χρόνου και του χώ-ρου θα οδηγούσε σε παρόμοιες παραδοξότητες –κενά, ασυνέχειες, παραμορφώσεις και φυσαλίδες στην επιφάνεια των περιστάσεων. Ίσως, όπως και με τα στοιχεία της ύλης, η έρευνα δρασκελίζει το κατώφλι της κοινής λογικής και εισέρχεται σε ένα υποατομικό βα-σίλειο όπου οι νόμοι λοιδορούνται, τα άτομα έχουν τη μέγιστη διάρκεια ζωής των σωμα-τιδίων βήτα και την διαφάνεια των νετρίνο, και όπου ένας χοντρικός μέσος όρος πρέπει να υποκαταστήσει την απόλυτη αλήθεια.

Χρόνια αργότερα, αποδείχθηκε πως πολλές από τις φωτογραφίες είχαν απόλυτα λογι-κές εξηγήσεις. Ο «άντρας με την ομπρέλα» αναγνωρίστηκε –ικανοποιώντας τους πάντες εκτός από τους σκληροπυρηνικούς των θεωριών συνομωσίας. Κατέθεσε μπροστά σε μια επιτροπή του Κογκρέσου ότι απλώς διαμαρτυρόταν για τις επαφές της οικογένειας Κένε-ντι με την Γερμανία του Χίτλερ κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και η μαύρη ομπρέλα –το χαρακτηριστικό αξεσουάρ του Βρετανού Πρωθυπουργού Νέβιλ Τσάμπερλεν– ήταν ένα σύμβολο για τους φίλους των Ναζί. Αντί να αποτελέσει τον αγγε-λιοφόρο της ρήξης του ελλόγιμου τούτου του κόσμου, ο άντρας με την ομπρέλα ήταν μο-νάχα ένας ταραξίας.
Όμως η περιγραφή του Απντάικ ηχεί αληθινή. Ήξερε πως όταν οι επιστήμονες κοίτα-ζαν τον υποατομικό κόσμο καρέ-καρέ, για να το πούμε έτσι, αυτό που ανακάλυπταν ήταν ασυνεχές και παράδοξο, με συμβάντα τυχαία εκτός από το όταν αντιμετωπίζονταν συλλο-γικά. Ήξερε επίσης ότι οι συνηθισμένοι άνθρωποι τείνουν να θεωρούν πως οι ζωές μας ακολουθούν μια παρόμοια τρελή λογική, έστω κι αν το εννοούν μεταφορικά. Ο κόσμος μας δεν είναι πάντα ατάραχος, συνεχής, ούτε κυβερνάται από τους νόμους· κοιτώντας τον από κοντά, συχνά δείχνει κατακερματισμένος, ασυνεχής και παράλογος. Ο σημερινός κό-σμος δεν έχει την ήπια γεωμετρικότητα του Νευτωνικού σύμπαντος, αλλά μοιάζει περισ-σότερο με την επιφάνεια του νερού που βράζει σε μια κατσαρόλα. Το να το ονομάζουμε αυτό κβαντική συνθήκη μπορεί να είναι λάθος από επιστημονική σκοπιά, αλλά για τον Απντάικ –και για πολλούς άλλους συγγραφείς και ποιητές– ήταν εύστοχο μεταφορικά.
Πώς η ομαλή γεωμετρία του Νευτωνικού κόσμου, σταθερή και ακαταμάχητη για πά-νω από δύο αιώνες, έγινε διάτρητη από κενά, ασυνέχειες, παραμορφώσεις και φυσαλίδες;
English to Greek: Black Matter and the Dinosaurs, by Lisa Randall
General field: Science
Detailed field: Aerospace / Aviation / Space
Source text - English
INTRODUCTION
“Dark matter” and “dinosaurs” are words you rarely hear together except perhaps in the playground, a fantasy gaming club, or some not-yet-released Spielberg movie. Dark matter is the elusive stuff in the Universe that interacts through gravity like ordinary matter,
but that doesn’t emit or absorb light. Astronomers detect its gravitational influence, but they literally don’t see it. Dinosaurs, on the other hand . . . I doubt I need to explain dinosaurs. They were the dominant terrestrial vertebrates from 231 to 66 million years ago.
Though both dark matter and dinosaurs are independently fascinating, you might reasonably assume that this unseen physical substance and this popular biological icon are entirely unrelated. And this might well be the case. But the Universe is by definition a single entity and in principle its components interact. This book explores a speculative scenario in which my collaborators and I suggest that dark matter might ultimately (and indirectly) have been responsible for the extinction of the dinosaur.
Paleontologists, geologists, and physicists have shown that 66 million years ago, an object at least ten kilometers wide plummeted to Earth from space and destroyed the terrestrial dinosaurs, along with three-quarters of the other species on the planet. The object might have been a comet from the outer reaches of the Solar System, but no one knows why this comet was perturbed from its weakly bound, but stable, orbit.
Our proposal is that during the Sun’s passage through the midplane of the Milky Way—the stripe of stars and bright dust that you can observe in a clear night sky—the Solar System encountered a disk of dark matter that dislodged the distant object, thereby precipitating this cataclysmic impact. In our galactic vicinity, the bulk of the dark matter surrounds us in an enormous smooth and diffuse spherical halo.
The type of dark matter that triggered the dinosaurs’ demise would be distributed very differently from most of the elusive dark matter in the Universe. The additional type of dark matter would leave the halo intact, but its very different interactions would make it condense
into a disk—right in the middle of the Milky Way plane. This thin region could be so dense that when the Solar System passes through it, as the Sun oscillates up and down during its orbit through our galaxy, the disk’s gravitational influence would be unusually strong.
Its gravitational pull could be powerful enough to dislodge comets at the outer edge of the Solar System, where the Sun’s competing pull would be too weak to rein them back in. The errant comets would then be ejected from the Solar System or—more momentously—be redirected to hurtle toward the inner Solar System, where they might have the potential to strike the Earth.
Translation - Greek
ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η «σκοτεινή ύλη» και οι «δεινόσαυροι» είναι λέξεις που σπάνια θα ακούσει κανείς μαζί εκτός ίσως από την παιδική χαρά, κάποια λέσχη φίλων φανταστικών παιχνιδιών, ή κάποια ταινία του Σπίλμπεργκ που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη. Η σκοτεινή ύλη είναι το ασαφές υλικό στο Σύμπαν, το οποίο αλληλεπιδρά διαμέσου της βαρύτητας όπως η συ-νηθισμένη ύλη, αλλά δεν εκπέμπει ούτε απορροφά ακτινοβολία. Οι αστρονόμοι εντοπί-ζουν την ελκτική της επιρροή, αλλά δεν μπορούν στην πραγματικότητα να την διακρίνουν. Οι δεινόσαυροι, από την άλλη… Δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω πολλά για τους δεινό-σαυρους. Ήταν τα κυρίαρχα σπονδυλωτά στη γη πριν από 231 με 66 εκατομμύρια χρόνια.
Παρόλο που τόσο η σκοτεινή ύλη όσο και οι δεινόσαυροι είναι από μόνα τους συ-ναρπαστικά ως θέματα, μπορεί λογικά να υποθέσει κανείς πως αυτή η αόρατη υλική ουσία και αυτό το χαρακτηριστικό βιολογικό είδος είναι εντελώς ασύνδετα μεταξύ τους. Και θα μπορούσε να είναι έτσι. Όμως το Σύμπαν είναι εξ' ορισμού μια μοναδική οντότητα και κατ' αρχήν τα στοιχεία του αλληλεπιδρούν. Το βιβλίο αυτό εξερευνά ένα υποθετικό σενά-ριο στο οποίο οι συνεργάτες μου και εγώ προτείνουμε πως η σκοτεινή ύλη μπορεί τελι-κώς (και εμμέσως) να ευθύνεται για την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.
Παλαιοντολόγοι, γεωλόγοι και φυσικοί επιστήμονες απέδειξαν πως πριν από 66 ε-κατομμύρια χρόνια, ένα αντικείμενο με διάμετρο τουλάχιστον δέκα χιλιομέτρων έπεσε στη Γη από το διάστημα και κατάστρεψε τους επίγειους δεινόσαυρους, μαζί με τα τρία τέταρτα των υπόλοιπων ειδών του πλανήτη. Το αντικείμενο μπορεί να ήταν κάποιος κομή-της από τα πέρατα του Ηλιακού Συστήματος, αλλά κανείς δεν γνωρίζει γιατί αυτός ο κο-μήτης αποσπάστηκε από την αδύναμη, αλλά σταθερή, τροχιά του.
Η πρότασή μας είναι πως στη διάρκεια του περάσματος του Ήλιου από το μέσον του Γαλαξία –της λωρίδας αστεριών και λαμπερής σκόνης που μπορείτε να παρατηρήσετε στον ουρανό μια ανέφελη νύχτα– το Ηλιακό Σύστημα συνάντησε έναν δίσκο σκοτεινής ύλης που αποκόλλησε το απομακρυσμένο αντικείμενο, και εξαιτίας αυτού δημιουργήθηκε αυτή η κατακλυσμιαία πρόσκρουση. Στη γαλαξιακή μας περιφέρεια, το μεγαλύτερο μέρος της σκοτεινής ύλης μας περιβάλλει ως μία τεράστια, ακύμαντη και διαχεόμενη σφαιρική άλω.
Ο τύπος της σκοτεινής ύλης που προκάλεσε τον αφανισμό των δεινοσαύρων θα διανεμόταν πολύ διαφορετικά από την πλειονότητα της ασαφούς σκοτεινής ύλης του Σύ-μπαντος. Ο επιπρόσθετος τύπος της σκοτεινής ύλης θα άφηνε ανέπαφη την άλω, αλλά οι πολύ διαφορετικές αλληλεπιδράσεις του θα την ανάγκαζαν να συμπυκνωθεί στη μορφή ενός δίσκου –καταμεσής του Γαλαξία. Αυτή η μικροσκοπική περιοχή θα μπορούσε να είναι τόσο συμπαγής ώστε όταν το Ηλιακό Σύστημα τη διαπεράσει, καθώς ο Ήλιος ταλα-ντεύεται πάνω και κάτω στη διάρκεια της τροχιάς του μέσα στον γαλαξία μας, η βαρυτική επίδραση του δίσκου θα ήταν ασυνήθιστα δυνατή. Η βαρυτική του έλξη θα μπορούσε να είναι τόσο δυνατή ώστε να αποσπάσει κομήτες από τα απώτατα όρια του Ηλιακού Συστή-ματος, όπου η ανταγωνιστική έλξη του Ήλιου θα ήταν πολύ αδύναμη για να τα επαναφέ-ρει πίσω. Οι περιπλανώμενοι κομήτες τότε θα αποβάλλονταν από το Ηλιακό Σύστημα ή –ακόμη πιο δραματικά– θα άλλαζαν πορεία εφορμώντας προς το εσωτερικό του Ηλιακού Συστήματος όπου θα μπορούσαν τελικώς να χτυπήσουν τη Γη.

Translation education Bachelor's degree - Technological Educational Institute of Larissa School of Business and Economics
Experience Years of experience: 17. Registered at ProZ.com: Nov 2015.
ProZ.com Certified PRO certificate(s) N/A
Credentials N/A
Memberships N/A
Software Microsoft Word
Website http://logosynthesis.gr/
Bio

To be a great literature translator, you first have to love your native language and have a deep knowledge in it. 

Surely you need excellent knowledge of your source language, but not even being billingual is a success key to your profession, and holding a degree in translation does not necessarily mean you are ready to translate anything.  And it's not in the cat tools either -although they are a tremendous help. At the end of the day, it all comes down to that if you are not an exceptionally strong writer in your target language, you will not be able to translate convincingly.

What makes a translation a gem and not just "good enough", is to be sound as if it never existed in a foreign language. You have to make the story yours, and adapt it in your language as if it was a story you were telling to someone you know. 

Even before I was able to read, I was fascinated with words. I knew all the fairy tails by heart, and learned the alphabet by myself before I was ready for kindergarden. The love for books was there to stay. An avid reader and writer myself, I chose translation as a profession out of pure love for languages and writing. With this, I could have the best of both worlds. Being able to read stories of other writers and then deliver them to my own language.

What more can a bookworm girl ask for?


Keywords: Greek, English, translation, localization, manuals, thesis papers, technical documents, editing, proof reading, subtilte checing, general translation services


Profile last updated
Jan 29



More translators and interpreters: English to Greek - Greek to English   More language pairs



Your current localization setting

English

Select a language

All of ProZ.com
  • All of ProZ.com
  • Term search
  • Jobs
  • Forums
  • Multiple search