This site uses cookies.
Some of these cookies are essential to the operation of the site,
while others help to improve your experience by providing insights into how the site is being used.
For more information, please see the ProZ.com privacy policy.
This person has a SecurePRO™ card. Because this person is not a ProZ.com Plus subscriber, to view his or her SecurePRO™ card you must be a ProZ.com Business member or Plus subscriber.
Affiliations
This person is not affiliated with any business or Blue Board record at ProZ.com.
French to Turkish: Les Impatients General field: Art/Literary Detailed field: Poetry & Literature
Source text - French « Patience, mes filles ! Munyal ! Intégrez-la dans votre vie future. Inscrivez-la dans votre cœur, répétez-la dans votre esprit. Munyal ! Telle est la seule valeur du mariage et de la vie. Telle est la vraie valeur de notre religion, de nos coutumes, du pulaaku. Munyal, vous ne devrez jamais l’oublier. Munyal, mes filles ! Car la patience est une vertu. — Dieu aime les personnes patientes », dit mon père. Je n’ai pas attendu d’être mariée pour suivre ce conseil de mon père. J’ai toujours entendu ce fameux munyal. Que de préjudices subis ! Je me demande quand j’ai entendu ce mot pour la première fois. Probablement dès ma naissance. On avait alors dû me chantonner : « Patience, munyal, mon bébé ! Tu viens dans un monde fait de douleurs. Petite fille, si jeune et si impatiente ! Tu es une fille. Alors, munyal toute ta vie. Commence dès à présent ! Il est court le temps du bonheur pour une femme. Patience, ma fille, dès maintenant… » Ma main cherche celle de ma sœur Ramla, s’y accroche fermement mais le temps des conseils que doit nous prodiguer notre père avant de nous laisser partir arrive à sa fin. Mes tantes m’entraînent déjà vers la sortie. À cette minute ultime, j’aurais voulu me réfugier sous le lit de ma mère. J’aurais voulu me raccrocher à elle jusqu’à la fin de mes jours. J’aurais voulu ramper aux pieds de mon père au mépris de cette patience tant conseillée, n’écoutant alors que ma terreur, pour le supplier de bien vouloir renoncer à ce mariage et j’aurais donné jusqu’à mon dernier souffle pour entendre mon père dire simplement : « Tu es trop jeune. Moubarak devra attendre. » Peine perdue ! Je suis mariée. À Moubarak, ce cousin que j’ai toujours vu mais jamais connu. Il habite à quelques pas de chez nous. Sans doute a-t-il dû m’appeler son esclave ou son épouse quand j’étais petite. Je le voyais depuis toujours, il était presque mon frère. Je suis mariée àMoubarak, et j’appartiens désormais à la concession de mon oncle Moussa. En vérité, j’ai toujours appartenu à la concession de l’oncle Moussa. La solidité des liens familiaux faisait de chacun de mes oncles un second père. La maison de chacun d’eux était la mienne, et je pouvais non seulement y aller autant que je le désirais mais je pouvais même y vivre sans avoir à requérir l’autorisation de mes parents. Mais, ce soir, on m’a amenée chez oncle Moussa non pas comme une fille, mais comme une bru. Ô mon père, pourquoi moi ? Te serait-il venu à l’esprit que je pourrais ne pas être d’accord ? Et que j’en avais le droit ? Je n’aime pas Moubarak. Pire, je le déteste. Avant, quand on était plus jeune, il m’était complètement indifférent. Il n’était qu’un de mes cousins, un parmi les dizaines de cousins que j’avais. Il n’était ni bon ni mauvais, ni meilleur ni pire. Jusqu’au jour où il a commencé à boire et à prendre de la drogue, et a fini par franchir le Rubicon en violant la domestique de sa mère. Dès lors, il est devenu le pire de tous. Mais c’était sans compter le jour où ma mère m’a annoncé que je lui avais été promise. La concession d’oncle Moussa est l’exemple même d’une polygamie chaotique. Depuis toujours, on entend toutes sortes de scandales. Les coépouses, rivales acharnées, qui en viennent aux mains, les adolescents frustrés qui se querellent à armes blanches entre frères, des filles répudiées et remariées, des accusations de maraboutage, de sorcellerie, de drogue ou d’alcool. Autoritaire, mon oncle vit au milieu de sa concession avec une telle arrogance et une telle distance qu’il est toujours le dernier informé sur ce qui se passe au sein de sa famille. Dès qu’il entre chez lui, le silence se fait immédiatement. Même ses épouses semblent n’avoir aucune intimité avec lui. Chacune essaie de protéger sa progéniture comme elle le peut. Malgré sa sévérité, oncle Moussa a de plus en plus de mal à se faire respecter de ses fils aînés. Tous ceux qui ont raté leurs études n’arrivent pas à s’en sortir et traînent à longueur de journée sans autre perspective d’avenir que celle d’hériter un jour. L’atmosphère de la concession est de plus en plus pesante. Oncle Moussa se réfugie de plus en plus à la mosquée ou dans sa boutique, où il doit se montrer extrêmement vigilant car ses enfants n’hésitent pas à le voler à la moindre occasion.
J’ai commencé à haïr Moubarak le jour où, le rencontrant par hasard alors que je rendais visite à ma meilleure amie, sa sœur, il m’a apostrophée : « Eh Hindou, ma future femme, tu viens rendre visite à ton fiancé ? — Bien sûr que non ! Qu’est-ce que tu racontes ? — Allez viens là ! Viens qu’on consomme les fiançailles à défaut de consommer déjà le mariage. » Moubarak m’a alors entraînée vers sa chambre. Je me suis débattue pour qu’il me lâche mais il a commencé à m’embrasser sans vergogne. Je l’ai mordu violemment, écœurée par son odeur fétide. Il sentait l’alcool. Profitant d’un instant d’inattention, je me suis échappée. Il était fou de rage et jurait : « Espèce de petite peste ! Tu m’as mordu mais tu verras. Tu ne perds rien pour attendre. » Depuis ce jour, je l’ai évité et, s’il arrivait que je le rencontre par hasard, il me saluait, souriant puis, avec un clin d’œil de malice, il me rappelait qu’il était impatient de m’épouser. J’étais de plus en plus mal à l’aise et, au fil des jours, mon malaise s’est transformé en panique. J’appréhende mon mariage et surtout la nuit de noces. Ramla me serre la main, cherchant à me communiquer un peu de sa force et de son courage. Déjà, mon père conclut : « Qu’Allah vous accorde le bonheur, gratifie votre foyer d’une progéniture nombreuse et de beaucoup de baraka. Allez-y ! » Alors je perds toute contenance et me laisse tomber au sol, en sanglots. Mon père ne dit mot tandis que ma tante Diya s’évertue à me relever et m’oblige à sortir. Sortant de ma réserve et à la surprise générale, je crie à mon père, médusé : « S’il te plaît, Baaba, je ne veux pas me marier avec Moubarak ! S’il te plaît, laisse-moi rester ici. — Mais qu’est-ce-que tu racontes, Hindou ? — Je n’aime pas Moubarak. Je ne veux pas me marier avec lui. » Je sanglote de plus belle. Mes tantes retiennent leurs souffles, surprises par mon désespoir et par la scène que je suis en train de faire à mon père, moi qu’on citait en exemple pour mon calme et ma docilité. Elles ont peur de la réaction de leur frère. Mais, contre toute attente, monpère se contente de secouer la tête, puis donne l’ordre à ses sœurs d’y aller. Alors, je me mets à crier, à pleurer, et je refuse obstinément de sortir. Dans ma terreur de me marier avec l’homme que l’on m’impose, je n’ai plus ni honneur ni dignité. « S’il te plaît, mon père, s’il te plaît, je n’aime pas Moubarak, je ne veux pas me marier avec lui. » Je le supplie, sanglote de plus belle et m’accroche de toutes mes forces à un canapé. « Allez-y », fait à nouveau mon père, toujours calme. Avec beaucoup de peine, Goggo Diya m’arrache de là où je me suis réfugiée et me pousse vers la sortie, tout en essayant de me réconforter. Toutes les mariées pleurent en quittant la concession parentale. Je suis juste plus sensible que les autres. Il n’y a pas de quoi en faire un drame. « S’il te plaît, Baaba, je t’en supplie, je ne veux pas de lui. J’accepterai n’importe qui mais pas lui… » Je continue à me débattre et j’arrive à m’échapper des bras de ma tante. Je tombe aux pieds de mon père. « S’il te plaît, mon père, pour l’amour d’Allah, ne m’oblige pas à y aller !
— Ça suffit ces enfantillages, fait alors mon oncle d’un sourire sarcastique. Tu me déçois beaucoup, Hindou. Toi qu’on disait si sage. En vérité, tu n’as rien compris de tous les conseils qu’on vient de te donner.
Allez-y, Diya ! Voilà suffisamment de scandale. » Sanglotant toujours, j’obtempère quand les femmes me font sortir de force. Aidée par une cousine, Goggo Diya me pousse avec fermeté vers la voiture qui démarra en trombe, comme pressée de fendre la foule. On entend les klaxons et les youyous des filles entassées dans les autres véhicules.
Bien que la maison conjugale occupe un pan de la concession d’oncle Moussa et se trouve donc à quelques pas de chez mon père, Moubarak tient à ce que son mariage ne passe pas inaperçu. Toutes sirènes hurlantes, il se lance à la tête du cortège auquel prennent part des dizaines de motos et de voitures, et fait le tour de la ville.
Translation - Turkish ‘Sabır, kızlarım! Munyal! Bunu gelecekteki hayatınıza entegre edin. Kalbinize yazın, içinizden tekrar edin. Munyal! Bu, evliliğin ve hayatın tek değeridir. Bu, bizim dinimizin, geleneklerimizin, pulaaku’nun tek değeridir. Munyal, bunu asla unutmayın. Munyal, kızlarım! Çünkü sabır bir erdemdir. — Tanrı sabırlı insanları sever’ dedi babam. Babamın bu nasihatını dinlemek için evli olmayı beklemedim. Bu ünlü Munyal’ı hep duydum. Ne acılar çekilmişti! Bu kelimeyi ilk ne zaman duyduğumu merak ediyorum. Muhtemelen doğduğumda duymuşumdur. Kulağıma yumuşak bir sesle fısıldanmıştır: ‘Sabır, munyal, bebeğim! Acı dolu bir dünyaya geliyorsun. Küçük kızım, ne kadar küçük ve sabırsızsın! Sen bir kız çocuğusun. Bu yüzden, munyal kelimesini bütün hayatın boyunca unutma. Şimdiden başla! Bir kadın için mutlu anlar çok kısadır. Sabır, kızım, bundan böyle…’ Elim kız kardeşim Ramla’nın elini arıyor, onu sıkı sıkı tutuyor ama gitmemize izin vermeden önce babamın bize vermesi gereken tavsiyeler sona eriyor. Teyzelerim bana zaten kapıya kadar eşlik ediyor. Son anda, annemin yatağının altına saklanmak isterdim. Son günlerime kadar onun yanında kalmak isterdim. Sadece dehşetimi dinleyip, sürekli nasihat edilen sabrı hiçe sayıp babamın ayaklarına kapanarak ona bu evlilikten vazgeçmesi için yalvarmak isterdim ve babamın sadece şunu söylediğini duymak içi son nefesimi bile verirdim:
‘Çok küçüksün. Moubarak beklemek zorunda kalacak.’ Boşa çaba! Evlendim. Moubarak ile, her zaman gördüğüm ama tanımadığım kuzenimle. Bizim evimize birkaç adım ötede oturuyor. Şüphesiz, ben daha küçükken bana karısı veya kölesi olarak hitap etmiş olmalıydı. Onu hep görüyordum, neredeyse kardeşimdi. Moubarak ile evlendim, şimdi Moussa amcamın kütüğünde yer alıyordum. Doğrusu, Her zaman Musa amcamın kütüğünde yer alırdım. Aile bağlarının gücü her bir amcayı ikinci baba yapıyordu. Her birinin evi benimdi ve sadece istediğim kadar gitmekle kalmıyordum ayrıca ailemin iznine ihtiyaç duymadan orada yaşayabiliyordum bile. Ama, o akşam, Moussa amcamın evine kızı olarak değil, gelini olarak götürüldüm. Ey babacım, neden ben? Aklına hiç bunu istemeyebileceğim geldi mi? Ve buna hakkım olduğu? Moubarak’i sevmiyorum. Daha kötüsü, ondan nefret ediyorum. Önceleri, biz daha gençken, bana karşı tamamen ilgisizdi. O, sahip olduğum on kuzen arasından sadece biri. Ne iyiydi ne kötüydü, ne en iyisiydi ne de en kötüsüydü. İçmeye ve uyuşturucu kullanmaya başladığı ve annesinin hizmetçisine tecavüz ederek kırmızı çizgiyi aştığı güne kadar… O zamandan beri, en kötümüz o oldu. Annemin ona vaat edildiğimi söylediği günü saymazsak tabi. Amcam Musa’nın kütüğü kaotik çokeşliliğin en iyi örneğidir. Mütemadiyen, her türlü skandalı duyarız. Kumalar, yumruklaşmaya gelen azılı hasımlar, kardeşler arası, bıçaklarla kavga eden kızgın gençler, reddedilmiş ve tekrar evlenmiş kızlar, cin çıkarma ve büyücülük suçlamaları, uyuşturucu veya alkol… Amcam kütüğünün tam ortasında öyle bir kibirle ve öyle bir uzaklıkla yaşıyor ki o, her zaman, ailesinde ne olup bittiğinden en son haberi olan kişi oluyor. Evine girer girmez, anında bir sessizlik çöküyor. Eşlerinin bile onunla herhangi bir yakınlığı yok gibi duruyor. Her biri elinden geldiğince evladını korumaya çalışıyor. Ciddiyetine rağmen, Moussa amca büyük oğulları tarafından saygı görmenin gittikçe zorlaştığını biliyor. Derslerinde başarısız olanları çabalamıyor ve geleceğe dair bir gün mirasa konmak dışında bir planları olmadan bütün gün yan gelip yatıyorlar. Bayilikte atmosferi gittikçe ağırlaşıyor. Moussa Amca gittikçe, orada son derece gözü açık olması gerektiği camiye veya dükkanına sığınıyor çünkü evlatları en ufak bir fırsatta ondan bir şeyler çalmakta tereddüt etmiyorlar.
Moubarak’ten, en yakın arkadaşım olan kız kardeşini ziyaret ediyorken tesadüfen karşılaştığımız gün nefret etmeye başladım. Bana bağırdı: ‘Hey Hindou, müstakbel karım, nişanlını ziyarete mi geldin? —Kesinlikle Hayır! Ne diyorsun sen? —Hadi gel buraya! Gel ki evliliğimizi tamamlamadıysak da nişanlılığımızı tamamlayalım.’ Sonrasında Moubarek beni odasına götürdü. Beni bıraksın diye karşı koydum ama beni hiç utanmadan öpmeye başladı. Onu vahşice ısırdım, ağır kokusu midemi kaldırdı. Alkol kokuyordu. Bir anlık dikkatsizliğinden faydalanıp kaçtım. Gözü dönmüştü ve küfrediyordu: ‘Seni küçük haşere! Beni ısırdın ama göreceksin! Gününü göreceksin!’ O günden sonra, ondan kaçındım ve tesadüfen karşılaştığımızda bana selam verdi, sonrasında kötü niyetli bir şekilde göz kırparak güldü. Bana benimle evlenmek için sabırsızlandığını hatırlatıyordu. Gittikçe daha rahatsız hissediyordum ve gün geçtikçe bu rahatsızlık hissi paniğe dönüştü. Evliliğimden özellikle de düğün gecesinden korkuyorum. Ramla bana gücünü ve cesaretini vermek için elimi tutuyor. O sırada babam sözünü tamamlıyor: ‘Allah size mutluluk versin, evinize sayısız çocuk ve bol bol bereket versin. Hadi Allah’ın izniyle!’ Sonrasında bütün soğukkanlılığımı kaybettim ve gözyaşları içinde yere düştüm. Teyzem beni dışarı çıkarıp, ayıltmak için didinirken babam tek bir kelime söylemiyor. Ayılırken ve herkes şaşkınlık içindeyken, sersemlemiş bir şekilde babama feryat ediyorum: ‘Lütfen, Baba, Moubarak ile evlenmek istemiyorum! Lütfen, bırak burda kalayım. —Sen ne diyorsun Hindou? — Moubarak’ı sevmiyorum. Onunla evlenmek istemiyorum.’ Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum. Teyzelerim gerginler ve hem çaresizliğim hem de babamla yaşıyor olduğumuz olay karşısında şaşkınlık içindeler. Ben ki sakinlik ve yumuşak başlılık konusunda örnek gösterilirim. Teyzelerim, erkek kardeşlerinin tepkisinden korkuyorlar. Ama beklenenin aksine, babam başını sallamakla yetiniyor, akabinde kız kardeşlerine dışarı çıkmalarını emrediyor. Sonrasında, çığlık atmaya, ağlamaya başlıyor, dışarı çıkmayı inatçı bir şekilde reddediyorum. Bana dayatılan adamla evlenmeye olan dehşetimle, artık ne onurum ne de benliğim var. ‘Lütfen, baba, lütfen, Moubarak’ı sevmiyorum, onunla evlenmek istemiyorum.’ Daha şiddetli ağlayarak ve bütün gücümle kanepeye tutunarak yalvarıyorum. ‘Hadi kızım’ dedi hala sakin bir şekilde babam tekrar. Goggo Diya beni sığındığım kanepeden büyük bir acıyla çekip ayırıyor ve beni rahatlatmaya çalışarak çıkışa doğru itiyor. Bütün gelinler aile evlerini terkederken ağlar. Sadece öbürlerine göre daha hassasım. Bunu dramaya dönüştürmeye gerek yok. ‘Lütfen, Baba, sana yalvarırım, onu istemiyorum. Kim olursa olsun evlenmeyi kabul edeceğim ama onunla evlenmem…’ Mücadele etmeye devam ediyorum ve teyzemin ellerinden kurtulmayı başarıyorum. Babamın ayaklarına kapanıyorum. ‘Lütfen, baba, Allah aşkına, beni oraya gitmek zorunda bırakma!’
— Bu kadar çocukluk yeter, dedi amcam alaycı bir gülüşle. Beni fazlasıyla hayal kırıklığına uğratıyorsun, Hindou. Senin için ağırbaşlı derlerdi. Gerçek şu ki, sana verilen öğütlerin hiçbirini anlamamışsın.
Hadi gidelim Diya! Bu kadar skandal yeter’ kadınlar beni zorla dışarı çıkarırken, hala ağlarken boyun eğiyorum. Bir kuzenin yardımıyla, Goggo Diya beni kalabalıktan kurtulmak için acele edercesine sert bir şekilde hızla uzaklaşacak olan arabaya doğru itiyor. Korna sesleri ve öbür arabalara doluşmuş kızların youyous’ları duyuluyor
Evlilik evi Moussa amcamın evinin bir parçasını işgale etmesine ve bu sebeple de babamın evine birkaç adım uzakta bulunmasına rağmen, Moubarak düğünün rahatsız edecek şekilde göze batmasını istiyor. Bütün siren sesleriyle, düzinelerce motor ve arabadan oluşan konvoyun başını çekiyor ve bütün şehri dolaşıyorlar.
French to Turkish: La Basilique Saint Apollinaire General field: Other Detailed field: Architecture
Source text - French Datant la première moitié du VIe siècle et peu modifiée depuis, la basilique Saint-
Apollinaire in Classe située à Classis, ancien port antique de Ravenne, Italie, aujourd’hui
ensablé fait partie des plus belles églises primitives à plan basilical qui nous soit parvenue si
bien conservée.
Les murs extérieurs de l’église, très simples, sont composés de briques rouges. L’entrée est
surmonté d’une large baie vitrée à trois arcs. Les trois arcs font référence à la Trinité, le
mystère de Dieu en trois personnes. Des fenêtres en arc semi-circulaire sont percées dans les
murs Nord et Sud.
Le portail monumental du passage entre les Hommes et Dieu. La symbolique de la
porte comme voie d’accès entre ces deux mondes, fait également référence aux paroles du
Christ : “Je suis le chemin, la vérité, la vie; nul ne vient au Père que par moi.” Ce chemin,
passage est matérialisé comme la porte de ce bâtiment religieux. Le rôle du narthex nous
permet de quitter progressivement le monde pour se rapprocher du mystère de Dieu. Ce
narthex est une addition postérieur de même que le campanile cylindrique qui date du Xe
siècle et qui comporte des ouvertures à un, deux et à trois arcs. Au nord du temple s’étend
l’atrium.
L’intérieur est à trois nefs délimitées par deux rangées de douze colonnes de marbre
grec, surmontées de chapiteaux byzantins. Les deux rangées de douze colonnes sont
traditionnellement associés aux disciples du Christ, les douze apôtres. Le naos de l’église
comprend un vaisseau se terminant en abside polygonale à l’extérieur et deux nefs latérales
couverts d’une charpente et d’un toit en brique.
La décoration de la coupole de l’abside est recouverte de mosaïques. Au-dessus de la
coupole, au milieu d’un ciel d’or parcouru par des nuages d’où sort la main de Dieu, s’inscrit
un grand disque bleu semé d’étoiles qui entourent une grande croix centrale constellée de
pierres précieuses avec en médaillon, au centre, la tête du Christ. Le bras droit de la croix est
surmonté d’une inscription grecque qui signifie “Poisson”, l’acrostiche bien connu de
l’expression “Jésus-Christ Fils de Dieu Sauveur”. Sous la croix se trouve l’inscription latine
“salvus mundi”, Salut du monde, qui est une autre appellation du Christ.
Les bas-côtés abritent dix sarcophages de marbre grec, anciennes sépultures des
évêques de Ravenne, entre les Ve et VIIIe siècles.
Translation - Turkish 6. Yüzyılın ilk yarısına dayanan ve o zamandan beri çok az değişmiş olan,
İtalya’nın Ravenna kentindeki antik liman olan Classis’te bulunan Classe’deki
Saint-Apollinaire bazilikası, bugün çok iyi korunmuş bir şekilde bizlere ulaşan
bazilika planlı en güzel ilk çağa ait kiliselerden biridir.
Kilisenin gayet sade dış duvarları kırmızı tuğlalardan yapılmıştır. Giriş üç
kemerli geniş bir cam niş ile kaplıdır. Üç kemer Tanrı’nın üç kişide gizemi olan
Üçlü Birliğe atıfta bulunur. Kuzeye ve Güneye bakan duvarlar yarı dairesel
kemerli pencereler ile bölünmüştür.
İnsan ve Tanrı arasındaki geçişin anıtsal kapısı. Bu iki dünya arasındaki
geçitin sembolü olan kapı aynı zamanda İsa’nın sözlerine atıfta bulunur: ‘Yol,
gerçek ve yaşam Ben’im; Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.’ Bu
yol, geçit, bu dini binanın kapısı olarak hayata geçirilmiştir. Narteksin rolü,
Tanrı’nın gizemine yaklaşmak için dünyayı yavaş yavaş terketmemize izin verir.
Bu narteks aynı bir, iki ve üç kemerli açıklıklara sahip ve 10. Yüzyıldan kalma
silindirik çan kulesi gibi sonradan yapılmış bir eklentidir. Tapınağın kuzeyi
avludur. (Atriyum)
Kilisenin içinde, üzeri Bizans şehirleri ile süslü, iki sıra oniki Yunan
mermeri sütun ile sınırlandırılmış üç adet nef vardır. İki sıradan oluşan oniki
sütün geleneksel olarak İsa’nın müritleri olan Oniki Havarilerle ilişkilendirilir.
Kilisenin naosu (iç odası) dışı çok köşeli apse ile sonlandırılmış bir nef ve tuğla
çatı ve çerçeve ile kaplanmış iki yan nef içerir.
Apsenin kubbesinin mozaiklerle kaplı bir şekilde dekore edilmiştir.
Kubbenin üstünde, içinden Tanrı’nın elinin çıktığı bulutların geçtiği altın bir
gökyüzünün ortasında, değerli taşlarla ve ortasında İsa’nın başı olan bir
madalyonla süslenmiş merkezi bir haçı çevreleyen yıldızlarla süslenmiş mavi
büyük bir disk işlenmiştir. Haçın sağ kolunun üstünde ‘Kurtarıcı Tanrı’nın oğlu
İsa Mesih’ ifadesinin iyi bilinen akrostişi olan ‘Balık’ anlamına gelen Yunanca bir
yazıt vardır. Haçın altında İsa’nın başka bir adı olan ve Latince ‘Dünyanın
Kurtuluşu’ anlamına gelen ‘Salvus Mundi’ yazısı bulunur.
Koridorlar, 5. Ve 8. Yüzyıllar arasında Ravenna piskoposlarının eski
mezarları olan on tane Yunan mermeri lahite ev sahipliği yapıyor.
Turkish to English: Tax General field: Law/Patents Detailed field: Law: Taxation & Customs
Source text - Turkish VADESİ GEÇMİŞ BORÇ DURUMUNU GÖSTERİR BELGE (6183 S.K. 22/A)
T.C.
HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI İNTERNET VERGİ DAİRESİ
Dilekçe Cevap Tarihi: 05/07/2023*
Aşağıda bilgileri yer alan mükellefin 05/07/2023 tarihi itibarıyla 6183 sayılı Kanunun 22/A Maddesi kapsamında vadesi geçmiş borcunun bulunmadığı kayıtlarımızın tetkikinden anlaşılmıştır.
Bilgilerinize arz/rica olunur.
TASDİK EDEN
* Bu belge tanzim edildiği tarihten itibaren 15 gün geçerlidir.
** Bu yazı İnternet/İnteraktif Vergi Dairesi tarafından oluşturulmuştur. Yazının doğruluğunu https://ivd.gib.gov.tr adresinde yer alan DOĞRULAMALAR/Mükellefiyet Yazısı/ Borç Durum Yazısı Doğrulama alanından şifre gerekmeksizin dilekçe numarası ve TC/VKN bilgisi ile belgeyi görüntülemek sureti ile doğrulayabilirsiniz.
Translation - English DOCUMENT SHOWING OVERDUE DEBT STATUS (6183 S.K. 22/A)
TR
MINISTRY OF TREASURY AND FINANCE
REVENUE ADMINISTRATION INTERNET TAX OFFICE
Malt
Petition Reply Date: 05/07/2023*
It is understood from the examination of our records that the taxpayer, whose information is given below, has no overdue debt within the scope of Article 22/A of the Law No. 6183 as of 05/07/2023.
* This document is valid for 15 days from the date of issue.
** This article was created by the Internet/Interactive Tax Office. You can verify the accuracy of the letter by viewing the document with the petition number and TR / Tax Identification Number information without the need for a password from the VERIFICATIONS / Tax Liability Letter / Debt Status Letter Verification area at https://ivd.gib.gov.tr.
Source text - Turkish VADESİ GEÇMİŞ BORÇ DURUMUNU GÖSTERİR BELGE (6183 S.K. 22/A)
T.C.
HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI GELİR İDARESİ BAŞKANLIĞI İNTERNET VERGİ DAİRESİ
Dilekçe Cevap Tarihi: 05/07/2023*
Aşağıda bilgileri yer alan mükellefin 05/07/2023 tarihi itibarıyla 6183 sayılı Kanunun 22/A Maddesi kapsamında vadesi geçmiş borcunun bulunmadığı kayıtlarımızın tetkikinden anlaşılmıştır.
Bilgilerinize arz/rica olunur.
TASDİK EDEN
* Bu belge tanzim edildiği tarihten itibaren 15 gün geçerlidir.
** Bu yazı İnternet/İnteraktif Vergi Dairesi tarafından oluşturulmuştur. Yazının doğruluğunu https://ivd.gib.gov.tr adresinde yer alan DOĞRULAMALAR/Mükellefiyet Yazısı/ Borç Durum Yazısı Doğrulama alanından şifre gerekmeksizin dilekçe numarası ve TC/VKN bilgisi ile belgeyi görüntülemek sureti ile doğrulayabilirsiniz.
Translation - French DOCUMENT INDIQUANT L'ÉTAT DES DETTES ÉCHUES (6183 S.K. 22/A)
TR
MINISTERE DU TRESOR ET FINANCES
GESTION DES REVENUES BUREAU DES IMPOTS INTERNET
Date de réponse à la pétition : 05/07/2023*
Il ressort de l'examen de nos dossiers que le contribuable, dont les informations sont indiquées ci-dessous, n'a pas de dette en souffrance au sens de l'article 22/A de la loi n° 6183 à la date du 05/07/2023.
Vos informations sont demandées.
APPROUVÉ PAR
Nom / Nom de famille :
Numéro d'identification fiscale TR : Numéro d'identité :
Adresse du lieu de travail :
Date de la demande de pétition Numéro de la pétition (**)
:
05/07/2023 45ljprwgmq18er
* Ce document est valable 15 jours à compter de la date d'émission.
**Cet article a été créé par le bureau des impôts Internet/Interactive. Vous pouvez vérifier l'exactitude de l'article en consultant le document avec le numéro de pétition et les informations TR/VKN, sans avoir besoin d'un mot de passe, à partir du champ VERIFICATIONS/Liability Letter/Debt Status Letter Verification sur https://ivd.gib.gov.tr.
More
Less
Translation education
Bachelor's degree - Hacettepe University
Experience
Years of experience: 5. Registered at ProZ.com: Nov 2022.
Adobe Acrobat, Adobe Illustrator, Adobe Photoshop, CafeTran Espresso, ChatGPT, DeepL, DejaVu, Google Translator Toolkit, Lokalise, MemSource Cloud, Microsoft 365, Microsoft Excel, Microsoft Word, Powerpoint, Smartcat, Trados Online Editor, Trados Studio
I am a native Turkish speaker with proficiency in both English and French. Thanks to my education, I’ve translated many literary and legal texts / documents. In addition, I am in the top 5% of students with the best academic results that enabled me to be accepted to the double major program. I possess every qualification that I require to execute the role of translator. Currently, I am studying in France. I also started learning Spanish. Last but not least, copywriting is my recent interest.
Keywords: Turkish, Turkey, Turc, Translator, Literary translation, Legal translation, French to Turkish, Français vers Turc, Turc vers Français, English to Turkish. See more.Turkish, Turkey, Turc, Translator, Literary translation, Legal translation, French to Turkish, Français vers Turc, Turc vers Français, English to Turkish, Turkish to English, Turkish to French, Traduction juridique, Traduction littéraire, traduction technique, Smartcat, Technical translation, Freelance translation, Freelance translator, Traducteur Turc. See less.
Expertise