This site uses cookies.
Some of these cookies are essential to the operation of the site,
while others help to improve your experience by providing insights into how the site is being used.
For more information, please see the ProZ.com privacy policy.
VIA AILooking for an interpreter?
Remoto by ProZ.com connects you with an identity-verified interpreter by video or phone in about 60 seconds — 300+ languages, on demand or booked ahead.
Try Remoto »
اللغات التي تعمل بها:
هولندي إلى إيطالي إيطالي إلى هولندي أنجليزي إلى إيطالي
This person has a SecurePRO™ card. Because this person is not a ProZ.com Plus subscriber, to view his or her SecurePRO™ card you must be a ProZ.com Business member or Plus subscriber.
الانتساب
This person is not affiliated with any business or Blue Board record at ProZ.com.
خدمات مُقَدَّمة
Translation, Editing/proofreading
الخبرة
متخصص في:
علم النبات
الطهي \ علم الطبخ
عام \ محادثات \ تحيات \ خطابات
الموسيقى
الموارد البشرية
التسويق \ أبحاث التسويق
الطب: الرعاية الصحية
الفلسفة
التعبيرات الاصطلاحية \ الأمثال \ الأقوال المأثورة
يعمل أيضاً في:
الدين
النبيذ \ علم انتاج الخمور\ زراعة الكروم
السياحة والسفر
الدعاية والإعلان \ العلاقات العامة
التراث الشعبي
فن العمارة
اللغويات
الطب العام
أخرى
التاريخ
الشعر والأدب
السينما، الأفلام، التلفزيون، الدراما
الأغذية ومنتجات الألبان
الجغرافيا
الصحافة
الطب: علم الأدوية
التربية والتعليم \ علم أصول التدريس
العلوم الاجتماعية، علم الاجتماع، الأخلاقيات، إلخ
More
Less
التعرفة
General rate: 0.06 EUR per word
Rates per language pair: هولندي إلى إيطالي - معدل : 0.06 - 0.15 EUR للكلمة إيطالي إلى هولندي - معدل : 0.06 - 0.15 EUR للكلمة أنجليزي إلى إيطالي - معدل : 0.06 - 0.15 EUR للكلمة فرنسي إلى إيطالي - معدل : 0.06 - 0.15 EUR للكلمة
Payment methods accepted
فيزا, ماستر كارد, باي بال
حافظة
نماذج من النصوص المُترجمة: 1
إيطالي إلى هولندي: Barocco-Barok General field: الفن/الأدب Detailed field: السياحة والسفر
لغة نص المصدر - إيطالي BAROCCO
NON SOLO UNA STAGIONE DELL’ARTE!
Il barocco non è solo una stagione dell’arte.
In Salento, alle mani di sapienti scalpellini, il mare ed il vento hanno rubato il mestiere! Qui è la natura ad esibire da sempre il ricamo migliore. Secoli e secoli di azione erosiva delle acque e degli agenti atmosferici, su una roccia calcarea dalla natura gentile, hanno fatto di questa terra un intarsio affiorante su due mari, l’Adriatico e lo Ionio, gioiosamente colonizzato da ridenti carovane di macchia mediterranea. Una deflagrazione di vita e di innumerevoli sfumature di verde. Dal mitico paesaggio della pietra alle aree archeologiche e alle zone umide, il Salento è un susseguirsi di paesaggi naturali di rara bellezza e di profondo spessore antropologico. Il clima mite, la salubrità dell’aria, la luce lunga e pulita fanno di questo luogo “un’oasi protetta del pensiero” prima ancora che un parco dalla natura incontaminata, dove acque limpide lambiscono spiagge di sabbia finissima e bianca, e falesie contorte a picco sul mare.
Dai pini d’Aleppo genuflessi sulle dune, agli uliveti digradanti verso il mare, tra fichi selvatici, fichi d’india e spumeggianti esplosioni di capperi su articolate successioni di muretti a secco, il Salento è una cavalcata festosa di scorci, un distillato di essenze, colori, paesaggi. Una metamorfosi di luoghi lontani e di mondi sommersi. Un atomo di compressione dalle incredibili potenzialità.
Arcaico, lontano e sommerso è soprattutto il rapporto con la religione.
La pulsione verso la divinità e la relazione con la stessa hanno sempre attraversato e caratterizzato le civiltà di tutti i tempi ed il Salento, a partire dagli albori della sua storia, ha avuto con la religione non solo un rapporto archeologico, ma anche sotterraneo e radicale! Un rapporto segreto e oscuro, per certi versi proibito, che, a lungo, ha abitato l’incavo della materia, come in una lenta incubazione, prima di esplodere in forme d’arte e spiritualità tradotte in linguaggi visibili ed universali. Il carsismo, tipico di questi luoghi, e la duttilità di una pietra gentile hanno consentito “lo scavo” di alternativi percorsi di sopravvivenza di una religiosità sempre in “fuga” da qualcosa ed alla ricerca continua dell’“oltre!”. Dalla ritualità tribale, all’efferatezza delle lotte iconoclaste, fino agli eccessi, anche estetici, della Controriforma, numerose ed intense sono state nel Salento le correnti spirituali e umane che hanno lasciato significative tracce nel patrimonio artistico, culturale, antropologico. Dalle grotte naturali della costa adriatica, (grotta “Zinzulusa”a Castro e la grotta “dei Cervi” di Porto Badisco), alle cripte bizantine, fino alle magnificenze del barocco leccese, unico al mondo nello splendore e nella morbidezza della sua pietra, il Salento è un tappeto musivo di un percorso religioso che non ha saltato nessuna tappa. Dall’Oriente, intorno alla prima metà del sec.VIII, spinti dal furore iconoclasta, giunsero in Salento i monaci seguaci di San Basilio, vescovo di Cesarea e Cappadocia. I Basiliani scavarono in gran parte del Salento grotte ipogee, dette “lauree” anacoretiche, dove vissero, secondo la propria formula ascetica, il rapporto con Dio. Numerose sono quelle presenti nell’area archeologica di Roca Vecchia sul mare, località tra le più affascinanti ed importanti del canale d’Otranto, dove sono state ritrovate incredibili e straordinarie tracce di antichi traffici tra la Puglia meridionale ed il Mediterraneo orientale. Le più ampie di queste grotte furono adibite a chiese, mentre quelle più misere ed anguste a semplici rifugi dove i Basiliani vissero contemplando l’aldilà, mortificando la carne, scavando granai, depositi per le derrate alimentari e trappeti ipogei. La presenza dei Basiliani, infatti, incrementò notevolmente la coltivazione dell’olio e della vite nel territorio salentino. Di grande pregio e suggestione sono i trappeti ipogei di molte località salentine, straordinariamente conservati e sottratti alla mano di chi tende a distruggere o a “soffocare” i percorsi della storia. Particolarmente numerosi quelli di Presicce e di Gallipoli, la “città bella”, che fino agli inizi del XIX sec. ne vantava oltre un centinaio. Estremamente preziose, poi, sono le cripte bizantine grondanti di affreschi dal marcato sapore d’Oriente, le quali attraversano il Salento come fiumi sotterranei, mistici formicai di credi religiosi e di saperi che hanno segnato alla radice questa terra nel suo essere “crocevia” di tanti mondi. Una terra che ha saputo fare della pluralità una risorsa senza mai scadere in alcuna forma di anarchia culturale o del pensiero. È così che, con estrema naturalezza, paganesimo e cristianesimo hanno imparato a convivere portandosi mutuo soccorso, affinando con la liturgia una ritualità più primitiva ma pur carica di un inesauribile patrimonio simbolico.
Paradigma incontrastato di bellezza e di questa mirabile sintesi d’arte, di storia e di culture, è la splendida città di Otranto: bianca, bizantina, saracena! Oltre che normanna, angioina, aragonese. Protesa ad Oriente come nessuna e dall’Oriente ferita e segnata nell’intimo per l’eternità.
Sedici metri di lunghezza, per milioni di piccolissime tessere musive, attraversano l’intero pavimento della Cattedrale di Otranto: la più grande chiesa di Puglia! Singolare esempio di Romanico salentino ed eccezionale caso di ubiquità della storia dove essere in Puglia e a Costantinopoli potrebbe accadere nello stesso momento. Un mosaico senza precedenti e senza concorrenti per grandezza e complessità. Non semplicemente un’opera d’arte ma un mistero complesso e affascinante dove, nell’albero della vita, si incontrano e vicendevolmente si alimentano, da Oriente a Occidente, tutte le culture. Un segreto, quello del monaco Pantaleone, che realizzò l’opera tra il 1163 ed il 1165, da consegnare all’uomo “nuovo”, alle generazioni future e a questa meravigliosa terra, dove è bello vivere ed è facile sentirsi sempre in viaggio!
da Lecce, ottobre 2008
Annalisa Montinaro
ترجمة - هولندي Barok
niet alleen een kunstperiode!
De barok is meer dan een kunstperiode.
In Salento hebben zee en wind het vakmanschap van bekwame steenslijpers gestolen.
Sinds mensenheugenis stelt de natuur hier het mooiste borduurwerk ten toon. Eeuwen van erosie door water en wind van de zachte kalkrotsen, hebben daarvan een soort inlegwerk gemaakt dat tussen twee zeeën te voorschijn komt: de Adriatische en de Jonische zee, opgevrolijkt met zeeën van typische Mediterrane begroeiing.
Een uitbarsting van leven en ontelbare nuances van groen. Van het mythische stenen landschap tot de archeologische- en moeraszones, Salento is een opeenvolging van natuurlandschappen en uiterst interessante antropologische karakteristieken. Eerder nog dan een onbezoedeld natuurpark, maken het zachte klimaat, de gezonde lucht en het heldere licht van dit oord een "beschermde denkoase", kristalhelder water kabbelt langs stranden met het fijnste witte zand en kronkelige stijle rotswanden.
De gekromde Aleppodennen, de naar de zee aflopende olijfboomgaarden, tussen vijgebomen en cactussen, fonkelende explosies van kappertjesplanten, op ruw geboetseerde muurtjes zonder mortel, Salento is een feestelijke cavalcade van perspectieven, een combinatie van essences, kleuren, landschappen. Een metamorfose van verre en verzonken werelden. Een gecomprimeerde kern met ongelofelijk potentieel.
Vooral de relatie met de godsdienst is van lang geleden en diep verzonken.
De zoektocht naar de godheid en de relatie daarmee is karakteristiek voor alle beschavingen sinds onheugelijke tijden en Salento heeft vanaf het begin van haar geschiedenis, met godsdienst niet alleen een archeologische, maar ook een verborgen en radicale relatie gehad.
Een geheime en duistere, in zekere zin, zelfs verboden relatie, die voor lange tijd in de diepte van de materie verbleef, alsof het om een langzame incubatie ging, alvorens in artistieke en religieuze vormen, in zichtbare en universele gestalten uit te barsten.
De typische geologische karstformaties van de streek en de mogelijkheid de zachte steen te bewerken hebben tot uitgravingen geleid, die alternatieve ontplooiingskansen boden aan een religieuziteit die altijd voor iets op de vlucht was en altijd op zoek naar een hiernamaals. In de stam – rituelen, de wrede iconoclastische strijd en de, ook esthetische, excessen van de Contrareformatie, zijn de vele intensieve spirituele en humanistische tendensen zichtbaar geweest. Ze hebben belangrijke sporen in het artistieke, culturele en antropologische erfgoed achtergelaten: de natuurlijke grotten van de Adriatische kust (de "Zinzulusa"-grot in Castro en de grot van de "Herten" in Porto Badisco, de bizantijnse grafkelders, de grootsheid van de barok in Lecce, enig ter wereld voor zijn pracht en de zachtheid van de stenen. Salento stelt het mozaiektapijt van een religieus parcours voor, dat geen etappe over heeft geslagen. Op de vlucht voor de iconoclastische woede, kwamen, rond de eerste helft van de achtste eeuw, uit het Oosten de monniken die S.Basileus, bisschop van Cesarea en Capadocië, volgden, in Salento aan. Deze monniken groeven grotten, die "Cellen van de Anachoreten" ("Lauree") genoemd werden, waar deze kluistenaars volgens hun eigen ascetische formule hun relatie met God beleefden.
Talrijke grotten bevinden zich in de zone van Roca Vecchia aan zee, een van de meest fascinerende en belangrijke plaatsen aan het kanaal van Otranto, waar men uitzonderlijke, sporen van het antieke verkeer tussen het zuidelijke Apulië en het oostelijke deel van de Middellandse Zee gevonden heeft.
De ruimste grotten werden als kerk gebruikt, terwijl de kleinere en minder mooie als schuilplaats voor de monniken dienden. Daar mediteerden ze over het hiernamaals, tuchtigenden het vlees, groeven opslagplaatsen uit voor het graan en de voedselvoorraden en voor de ondergrondse oliepersen. De aanwezigheid van de Basilianen stimuleerde de productie van olijven en wijn in het gebied van Salento.
In veel lokaliteiten van de streek vindt men nog waardevolle en tot de verbeelding sprekende oliepersen, ze zijn vaak uitzonderlijk goed bewaard gebleven en gered uit de handen van degenen die de neiging hebben de historische sporen te vernietigen of te verstikken. Bijzonder talrijk zijn die van Presicce en Gallipoli, de "mooie stad", die tot aan het begin van de XIXe eeuw er nog meer dan honderd had. Zeer kostbaar zijn de bizantijnse grafkelders, boordevol fresco's in opvallende oosterse stijl, die overal in Salento als waren het ondergrondse rivieren aanwezig zijn. Mystische mierennesten van religieus geloof en kennis, die deze grond tot in zijn wortels hebben gekenmerkt als kruispunt van vele werelden; werelden die de pluraliteit als een hulpbron beschouwden, zonder ooit in vormen van culturele- of gedachtenanarchie te vervallen. En zo hebben heiden- en christendom geleerd samen te leven op een heel natuurlijke manier, elkaar helpend waar nodig, met de liturgie de meer primitieve riten, met hun onuitputtelijk symbolisch erfgoed, verfijnend.
Het onbetwiste model van schoonheid van deze bewonderenswaardige synthese van kunst, geschiedenis en cultuur is de prachtige stad Otranto: wit, Bizantijns en Saraceens!
Nog afgezien van de invloeden van de Noormannen, de Anjou's en de Aragonezen.
Als geen andere streek uitgestrekt naar het Oosten, en door het Oosten geraakt en tot in zijn voegen getekend voor de eeuwigheid.
Over zestien meter liggen miljoenen minuscule mozaïeksteentjes in de vloer van de Kathedraal van Otranto: de grootste kerk van Apulië. Bijzonder voorbeeld van
Salentijns Romaanse bouwkunst en een exceptioneel geval van alomtegenwoordigheid van de geschiedenis, waar het in Apulië zijn tegelijk kan betekenen in Constantinopel te zijn.
Een ongeëvenaard mozaïek zonder rivalen voor wat grootte en complexiteit betreft. Niet zo maar een kunstwerk, maar een complex en fascinerend mysterie, waar alle culturen elkaar ontmoeten en elkaar voeden in de levensboom, van het Oosten naar het Westen. Het geheim dat de monnik Pantaleon, die het werk tussen 1163 en 1165 uitvoerde, door wilde geven aan de 'nieuwe' mens, aan de toekomstige generaties en aan deze prachtige grond, waar het leven goed is en waar men zich makkelijk altijd op reis kan wanen!
الخبرة 